Najlepiej plonujące odmiany rzepaku – najnowsza genetyka P3

Rzepak ozimy to jedna z najbardziej opłacalnych upraw w naszym klimacie. By zyskać i zebrać z pola tyle, ile zakładamy, powinniśmy wybrać na nasze stanowisko odmiany rzepaku o najwyższym potencjale plonowania. Najlepiej plonujące odmiany rzepaku posiadają takie cechy genetyczne, które pozwolą im zawsze wypaść dobrze. Plonować wysoko i stabilnie w latach o różnej pogodzie i nie osypywać się. Dawać nasiona o wysokiej zawartości tłuszczu i wzorcowym profilu pożądanych kwasów tłuszczowych. Odznaczać się zdrowotnością i mrozoodpornością. I takie są najnowsze odmiany rzepaku Euralis Nasiona – wyhodowane dzięki genetyce P3. Odmiany hybrydowe rzepaku sygnowane znakiem P3 spełniają najwyższe wymagania plantatorów. To najlepiej plonujące odmiany hybrydowe!

Trzy filary najwyższego plonu

 

Najlepiej plonujące odmiany rzepaku ozimego hodowli Euralis muszą spełniać surowe kryteria hodowlane z zakresu plonu, zyskowności uprawy, stabilności plonowania i zdrowotności. Oto trzy główne filary charakteryzujące najnowszą genetykę P3.

PERFORMANCE
PROFITABILITY
PROTECTION

PERFORMANCE

  • Plonowanie odmian – jako najważniejszy czynnik selekcyjny – jest mierzone za pomocą precyzyjnych kombajnów poletkowych na każdym etapie prac hodowlanych. We wszystkich regionach uprawy rzepaku potrzebny jest wysoki potencjał produkcyjny, który musi być większy niż obecnie rejestrowane odmiany. 
  • Jakość oleju jest sprawdzana za pomocą metody NIRS (spektroskopia w bliskiej podczerwieni) w laboratorium, a nawet  bezpośrednio podczas zbioru. Pod uwagę brana jest także zawartość kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6.

PROFITABILITY

  • Stabilność plonów jest sprawdzana przez kilka lat w różnych miejscach naszej sieci doświadczalnej. Badania prowadzi się na polach o zmiennych warunkach glebowych i klimatycznych. 
  • Odporność na osypywanie nasion jest jednym z czynników, które zabezpieczają plon przed zbiorem. Cecha ta jest mierzona na poziomie linii rodzicielskich, za pomocą specjalnych badań laboratoryjnych.

PROTECTION

  • Tolerancja na suchą zgniliznę kapustnych (Phomę) jest wyrażana poprzez odporność jakościową (specyficzną) i ilościową (wielogenową). Optymalnym rozwiązaniem jest połączenie odporności ilościowej z kilkoma genami RLM, w szczególności z genami RLM 7 i/lub RLM 3. Poziom odporności w odmianach generacji Pnie jest jednolity. Zróżnicowanie odporności pozwala na wybór odmiany w zależności od poziomu presji Phomy i ryzyka przełamania odporności przez patogen. Na przykład ES Imperio posiada podwójną odporność jakościową: RLM 7 i RLM 3, oraz odporność ilościową. Jest on przeznaczony w szczególności dla krajów z dużą presją ze strony suchej zgnilizny.
  • Tolerancja na inne choroby: Verticillium, Sclerotinię i Cylindrosporium.
  • Zimotrwałość, która wyraża się tolerancją odmiany na mróz i jej fizjologią w różnych stadiach rozwoju, która ma na celu ja najlepsze zabezpieczenie przed wymarzaniem: tempem rozwoju jesiennego, restartem wiosennym, odpornością na niskie temperatury itp.

Aby odmiana rzepaku trafiła do elitarnej grupy Pmusi spełniać co najmniej 5 z 7 kryteriów kwalifikujących.